Commissievragen struikelstenen in de openbare ruimte in Huizen

Een naam in de stoep. Een geboortedatum. Een datum van deportatie. Klein van formaat, maar onmetelijk groot in betekenis. In de Joodse traditie geldt: iemand leeft voort zolang zijn naam wordt genoemd. Dat is de kern van struikelstenen. De Duitse kunstenaar Gunter Demnig begon hier halverwege de jaren negentig mee. Inmiddels liggen er in Europa meer dan 100.000 struikelstenen.

Je struikelt niet met je voeten, maar met je hoofd en je hart. In Huizen is het gesprek over struikelstenen niet nieuw. De namen van omgekomen Huizer Joden werden geplaatst op het Nationaal Holocaust Namenmonument in Amsterdam. Daarnaast besloot de raad om bij het oorlogsmonument op het Prins Bernhardplein de namen van alle 99 Huizer oorlogsslachtoffers op steentjes te vermelden. Wij denken ook aan de bijzondere herinneringsplaquette aan Hellingstraat 1. Dat zijn waardevolle en respectvolle keuzes. Huizen is nog wel de enige gemeente in het Gooi die geen struikelstenen in de openbare ruimte heeft toegestaan.

Op 6 november 2024 zette het toenmalige Blindeninstituut - nu Koninklijke Visio - een belangrijke stap. Op eigen terrein aan de Amsterdamsestraatweg werden vijf struikelstenen geplaatst ter herinnering aan Joodse bewoners die vanaf die plek zijn gedeporteerd en vermoord. Het kan dus wél. Struikelstenen brengen herinnering terug naar de straat. Naar de voordeur. Naar het trottoir waar kinderen speelden. Ze maken geschiedenis zichtbaar in het dagelijks leven.

Commissievragen struikelstenen in de openbare ruimte in Huizen