4 maart 2026
Mededeling wethouder Boom over aanleg en vervanging voetbalvelden project De Wolfskamer
Versleten velden, uitgestelde keuzes: tijd voor duidelijkheid.
Op papier lijkt het een technisch dossier. In werkelijkheid gaat het over sportplezier, planning, verantwoordelijkheid en bestuurlijke daadkracht. Het hoofdveld van SV Huizen is versleten en dringend toe aan vervanging. Tegelijkertijd liggen bij HSV De Zuidvogels kunstgrasvelden die wel zijn aangelegd, maar nog altijd niet definitief zijn goedgekeurd voor gebruik als hoofdveld. Twee verenigingen, twee situaties - maar één gezamenlijke onzekerheid.
Halverwege dit jaar staat een nieuwe herkeuring gepland. De vraag die boven het dossier hangt is eenvoudig, maar ook ongemakkelijk: wat gebeurt er als één of beide hoofdvelden worden afgekeurd?
Want als een hoofdveld wordt afgekeurd, blijven de gevolgen niet beperkt tot een technisch rapport. Dan raakt het direct de competitie, de trainingscapaciteit en de planning van beide verenigingen. Voor SV Huizen speelt daarbij nog een extra dimensie: het honderdjarig jubileum dat eraan komt. Een mijlpaal die vraagt om trots, sport en saamhorigheid - niet om onzekerheid over waar er überhaupt gespeeld kan worden.
Maar wat zijn dan de concrete sportieve, organisatorische en financiële gevolgen als één of beide velden niet meer voldoen? En belangrijker nog: is er een uitgewerkt noodscenario? Waar trainen teams als een hoofdveld uitvalt? Waar worden wedstrijden gespeeld? En hoe realistisch is de planning voor de vervanging van de velden als het zover komt?
In dit dossier lijkt vooral tijd te worden gewonnen of verloren, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. Steeds opnieuw wordt er geschoven, opnieuw bekeken, opnieuw onderzocht en geadviseerd. Maar ondertussen veroudert het veld van SV Huizen verder en blijft de situatie bij De Zuidvogels onduidelijk.
Wij vragen ons echt af waarom na allerlei betaalde onderzoeken bij HSV De Zuidvogels kunstgrasvelden aangelegd zijn die nog steeds niet definitief zijn goedgekeurd voor hoofdveldgebruik. De gemeente heeft risico’s genomen door tot aanleg over te gaan voordat alle goedkeuringen rond waren.
Het zijn vragen die niet alleen gaan over sportvelden, maar ook over bestuurlijke verantwoordelijkheid. Want wanneer projecten complex worden, worden er vaak externe adviseurs ingeschakeld om richting te geven. Kijkend naar de situatie nu is het volstrekt onduidelijk wat de concrete meerwaarde van deze adviseurs nu eigenlijk is geweest. Heeft hun inzet geleid tot meer voortgang? Tot betere risicobeheersing? Tot helderdere besluitvorming? Nee, eigenlijk niet, we zijn nog steeds niet verder, terwijl de kosten doorlopen en de onzekerheid blijft.
De kern van het probleem lijkt niet te liggen in techniek of regelgeving, maar vooral in het ontbreken van tempo en duidelijke keuzes. Terwijl de risico’s juist vragen om het tegenovergestelde: vooruitkijken, scenario’s uitwerken en knopen doorhakken voordat problemen zich daadwerkelijk voordoen.
Onze Huizer sportverenigingen hebben behoefte aan zekerheid. Trainers moeten plannen. Competities moeten doorgaan. Vrijwilligers en leden verwachten dat de gemeente niet pas handelt wanneer een veld definitief wordt afgekeurd, maar dat risico’s tijdig worden onderkend en aangepakt.
De vraag is daarom niet alleen hoe de situatie nu is, maar vooral: wanneer komt er nu wel duidelijkheid?
Want zolang besluitvorming wordt vooruitgeschoven, groeit het risico dat straks niet alleen de velden versleten zijn, maar ook het vertrouwen dat problemen tijdig en daadkrachtig worden opgelost.